آموزش جامع عکاسی خیابانی: از تنظیمات دوربین تا نکات مهم

این مقاله در تمام تصمیم گیری های مهم برای شروع عکاسی خیابانی به شما کمک خواهد کرد. از جمله تنظیمات دوربین برای عکاسی خیابانی که باید اعمال کنید، بهترین تجهیزات دوربین برای عکاسی خیابانی که باید استفاده کنید مانند دوربین (که می تواند دوربین گوشی موبایل باشد) و لنز مناسب، و سایر نکات مهم در عکاسی خیابانی.

همچنین در جای جای این آموزش عکاسی خیابانی سعی کرده ایم تا لینک های مفیدی برای یادگیری عمیق تر شما عزیزان و تماشای عکس های خیابانی بیشتر بیاوریم تا این مقاله را به یک آموزش جامع مفید هم برای مبتدیان و هم حرفه ای های با تجربه تر عکاسی خیابانی تبدیل کنیم.

تعریف عکاسی خیابانی: عکاسی خیابانی چیست؟

هر تصویری از یک خیابان که بتواند برای گفتن یک داستان در مورد مکانی که در آن گرفته شده، مورد استفاده قرار گیرد را می توان به عنوان یک عکس خیابانی تعریف کرد که در ژانر عکاسی خیابانی (Street photography) جای می گیرد. این مکان می تواند یک شهر بزرگ یا یک روستای کوچک باشد.

آموزش جامع عکاسی خیابانی: از تنظیمات دوربین تا نکات مهم

الف-تجهیزات عکاسی خیابانی

شما به عنوان یک عکاس خیابانی باید بتوانید با محیط اطراف خود ترکیب شوید. با ترکیب شدن در آن، شانس بهتری خواهید داشت تا مورد توجه قرار نگیرید و بتوانید لحظات کاندید را ثبت کنید. این بدین معنی است که تجهیزات شما باید کوچک و سبک باشند.

عکاسی بی هوا یا کاندید (candid photography) زمانی انجام می شود که سوژه متوجه نیست دارد از او عکس گرفته می شود، در نتیجه بدون ژست گیری یا ژست دهی انجام می شود. از این رو به آن عکاسی بی هوا می گوییم.

1-دوربین مناسب عکاسی خیابانی

سوال بزرگی که این روزها در مورد انتخاب دوربین مناسب عکاسی خیابانی مطرح است، در مورد انتخاب بین دوربین های DSLR یا بدون آینه است. توصیه من برای عکاسی خیابانی، دومی است.

استفاده از دوربین DSLR هیچ اشکالی ندارد، اگر این چیزی است که ترجیح می دهید یا در حال حاضر دارید. اما دوربین های بدون آینه کوچکترند و وزن کمتری دارند. ماجراجویی های عکاسی خیابانی شما بسیار لذت بخش تر خواهد بود اگر وقتی به خانه می رسید نبینید که بعد از یک روز تمام حمل کردن دوربین DLSR، یکی از دست هایتان بلندتر از دیگری شده است!

یک مزیت دیگر دوربین های بدون آینه این است که منظره یاب الکترونیکی (EVF) قبل از این که حتی دکمه شاتر را فشار دهید، ارائه دقیقی از نوردهی برای تصویر شما ارائه می دهد.

اگر دوربین همراهتان نبود و برای عکاسی خیابانی احساس ضرورت کردید، هیچ اشکالی ندارد که از دوربین گوشی موبایلتان استفاده کنید.


ثبت و ویرایش شده بر روی یک گوشی آیفون.

2-لنز مناسب عکاسی خیابانی

اگر تازه کار عکاسی خیابانی را شروع کرده اید، به جای یک لنز پرایم، بهتر است از یک لنز زوم استفاده کنید. لنز کیت ۵۵-۱۸ میلیمتر (یا شبیه آن) برای شروع خوب است. من توصیه می کنم وقتی تجربه بیشتری کسب کردید، به سراغ یک لنز پرایم بروید.

علت اینکه لنز های پرایم (فاصله کانونی ثابت) برای عکاسی خیابانی توصیه می شوند این است که آنها (معمولا) شارپ تر از لنزهای زوم هستند و عکاسی مداوم در یک فاصله کانونی به شما کمک خواهد کرد تا سبک شخصی خود را ایجاد کنید.

هنگامی که آماده سرمایه گذاری بر روی یک لنز پرایم شدید، می توانید به متادیتای تمام عکس های خیابانی گرفته شده با لنز زوم خود نگاهی بیاندازید و ببینید که بیشتر از همه از چه فاصله کانونی ای استفاده کرده اید. این کار به شما کمک خواهد کرد تا تصمیم بگیرید که هنگام خرید یک لنز پرایم چه فاصله کانونی ای را انتخاب کنید.

ب- تنظیمات دوربین برای عکاسی خیابانی

هنگام عکاسی خیابانی، دوربین شما باید آماده گرفتن عکس بعدی در عرض یک لحظه باشد. این بدین معتی است که باید تنظیمات خود را تا حد ممکن آماده کنید.

من توصیه می کنم با مُد نوردهی کاملا خودکار شروع کنید. این کار به شما اجازه می دهد تا بر محیط اطراف خود تمرکز کرده و در ترکیب بندی مهارت پیدا کنید. هنگامی که اعتماد به نفس بیشتری به دست آوردید، می توانید به سراغ مُد اولویت دیافراگم بروید.

اینها چند توصیه برای زمانی هستند که شروع به استفاده از مُد نوردهی دستی کردید. البته هنگام عکاسی در مُد های اولویت دیافراگم و اولویت شاتر نیز می توانید از این تنظیمات استفاده نمایید.

1-دیافراگم برای عکاسی خیابانی

بهترین عکس های خیابانی از کل کادر استفاده می کنند. این بدین معنی است که شما عمق میدان خوبی می خواهید، یعنی تصویر باید از نزدیک ترین نقطه در عکس تا دورترین نقطه در فوکوس (واضح و شارپ) قرار داشته باشد. من توصیه می کنم بین f/5.6-11 عکس بگیرید.

2-سرعت شاتر برای عکاسی خیابانی

برای هر نوع عکاسی با نگه داشتن دوربین در دست، یک قاعده کلی خوب این است که از حداقل سرعت شاتری که برابر با «فاصله کانونی/۱» شماست با یک سرعت شاتر سریع تر، استفاده کنید. این کار برای جلوگیری از تار شدن عکس ها ناشی از لرزش دوربین است. به عنوان مثال، اگر در ۵۰mm عکس می گیرید، سرعت شاتر شما باید حداقل ۱/۵۰ ثانیه باشد.

اگر اشخاص را در عکس های خود می گنجانید، دو گزینه پیش رو دارید.

اول، از یک سرعت شاتر به اندازه کافی سریع برای متوقف کردن حرکت آنها استفاده کنید. اگر سرعت حرکت آنها در حد راه رفتن معمولی باشد، هر چیزی سریع تر از ۱/۱۰۰ می تواند این کار را انجام دهد. برای کسانی که می دوند و دوچرخه سوارها یک سرعت شاتر سریع تر مورد نیاز است و بسته به این که چقدر سریع حرکت می کنند، متفاوت خواهد بود.


دوم، اگر می خواهید خلاقیت به خرج دهید و حرکت آنها را کمی تار کنید (ایجاد ماتی حرکت یا motion blur) تا یک حس حرکت را در تصویر خود نشان دهید، می توانید از یک سرعت شاتر کمی آهسته تر استفاده کنید. اما مطمئن شوید که هنوز هم از سرعت شاتری استفاده کنید که برای جلوگیری از لرزش دوربین کافی باشد.

3-ایزو برای عکاسی خیابانی

در حالی که همچنان به نکات مطرح شده در بالا برای دیافراگم و سرعت شاتر عمل می کنید، ایزو را تا حد ممکن پایین نگه دارید. این کار میزان نویز (دانه دانه بودن تصویر) را در عکس های شما کاهش خواهد داد.

4-فوکوس در عکاسی خیابانی

اگر لنز شما حلقه فوکوسی دارد که در بینهایت متوقف می شود، از آن استفاده کنید و دوربین خود را بر روی فوکوس دستی قرار دهید. در غیر این صورت، به یک تنظیمات فوکوس خودکار نیاز دارید که به شما اجازه دهد تا سوژه خود را ردیابی کنید، چون اگر این سوژه یک شخص باشد احتمال دارد که حرکت کند.

5-نورسنجی در عکاسی خیابانی

هنگامی که در عکاسی خیابانی مبتدی هستید یا تازه آن را شروع می کنید، باید از یک مُد نورسنجی استفاده کنید که نور را در کل کادر اندازه گیری کند. این به شما کمک می کند تا از نوردهی کم یا زیاد جلوگیری کنید. سازندگان دوربین های مختلف اسامی متفاوتی برای این مُد نورسنجی دارند. به عنوان مثال، نیکون آن را «نورسنجی ماتریسی – Matrix Metering» و کانن آن را «نورسنجی ارزیابی کننده – Evaluative Metering» می نامد.

ج -ترکیب بندی در عکاسی خیابانی

ترکیب بندی خوب یکی از مهم ترین المان های هر عکس است، اما سعی کنید خیلی زیاد درگیر آن نشوید. همانطور که چندین بار در این مقاله ذکر شد، هنگام تمرین عکاسی خیابانی شما زمان زیادی برای دیدن و ثبت یک تصویر ندارید.

اگرچه قبول دارم که همیشه باید سعی کنید همه چیز را در داخل دوربین درست به دست آورید، اما گاهی اوقات این کار عملی نیست. بهتر است که عکس را بگیرید و در صورت لزوم بعدا آن را کراپ کنید، تا این که اصلا عکسی نگیرید.

هنگامی که به اطراف خود نگاه می کنید، فراموش نکنید که به بالا یا پایین نیز نگاه کنید. شما هیچ وقت نمی دانید چه فرصت هایی را ممکن است از دست بدهید.

 

د-ترکیب شدن

در ابتدای این مقاله، در مورد این که ترکیب شدن با محیط اطرافتان چقدر مهم است، صحبت کردم. چند راه برای انجام این کار وجود دارد.

1-محیط اطراف

اگر برای عکاسی خیابانی خود به جاهای خیلی توریستی بروید، تنها مانند توریست های دیگر به نظر خواهید رسید. به این معنی که وقتی دوربین خود را بالا نگه می دارید تا از میان منظره یاب نگاه کنید، تنها یک شخص دیگر با یک دوربین در دست خواهید بود. شما همرنگ جماعت خواهید شد، بنابراین جای خوبی برای شروع کار و به دست آوردن اعتماد به نفس است.

2-موقعیت دوربین

با پایین نگه داشتن دوربین در کنار بدن خود، یا جلوی نیم تنه بالایی خود، می توانید کاری کنید که حتی به نظر نرسد دارید عکس می گیرید. به خصوص اگر دوربینتان یک صفحه نمایش چرخان هم داشته باشد، می تواند در این سناریو مفید باشد.

برای این تکنیک (که عکاسی از روی ران نامیده می شود)، باید از یک لنز واید برای به حداکثر رساندن شانس خود در ثبت عکس استفاده کنید. من عکس زیر را در حالی که راه می رفتم و دوربینم را در کنار بدن خود نگه داشته بودم، گرفتم.

3-لباس

پوشیدن لباس های روشن خیلی بیشتر باعث جلب توجه می شود، بنابراین مطمئن شوید که لباس های تیره یا دارای رنگ های خنثی بپوشید.

ه-رویارویی

یکی از موضوعات داغ عکاسی خیابانی این است که چگونه هنگام عکاسی از اشخاص در ملأ عام از رویارویی و مواجه شدن با آنها اجتناب کنیم. یا اگر شخصی که بدون اجازه از او عکس گرفته اید به شما حمله یا توهین کرد، چه کنید.

این بخش قصد دلسرد کردن شما را ندارد، بلکه شما را در صورت مواجه شدن با آن اشخاص آماده می کند. این اتفاق فقط یک بار برای من افتاد. یک نگهبان از من خواست که بروم، و من هم همین کار را کردم.

این خلاصه سریعی از انواع موقعیت های رویارویی است که ممکن است برای شما پیش بیاید و کاری که در آن صورت باید انجام دهید.

1-مقامات

یک تجربه رایج برای عکاسان خیابانی این است که نگهبان های امنیتی یا پلیس به آنها نزدیک می شوند، به خصوص هنگام عکس گرفتن از ساختمان ها در شهرهای بزرگ. نکته مهمی که در این موقعیت باید به خاطر داشته باشید این است که شما در یک مکان عمومی هستید و بنابراین اجازه دارید آنجا باشید.

با این حال، شما احتمالا اولین عکاس خیابانی نیستید که با نگهبان امنیتی یا افسر پلیس روبرو شده اید، و حتی احتمال کمتری دارد که آخرین آنها باشید. با برخورد بد عکاسان خیابانی را بدنام نکنید. هیچ عکسی ارزش دلخوری و رنجش ندارد. فقط از آنجا بروید.

توجه: هر کشوری از جمله ایران قوانین خاصی برای عکاسی خیابانی دارد، و در مواقعی نیازمند اخذ مجوز برای فعالیت و عکاسی خواهید بود. البته برخی از عکاسان خیابانی با مسئولیت خود این کار را بدون مجوز انجام می دهند و ریسک های احتمالی را نیز می پذیرند.

2-مردم عادی

با حضور همه جانبه رسانه های اجتماعی و افرادی که بیش از همیشه از حریم خصوصی خود آگاهی پیدا کرده اند، می توانید درک کنید که کسی دوست نداشته باشد بدون اجازه از او عکس گرفته شود. به خصوص اگر هیچ ایده ای نداشته باشند که آن عکس ممکن است از کجا سر درآورد.

I liked this pop of red in the shirt against the subdued tones of the building

من این رنگ قرمز برجسته پیراهن را در برابر تُن های ملایم ساختمان دوست داشتم. این سوژه غیر قابل شناسایی است.

اوون واکل (نویسنده): «اگر شما و سوژه در یک مکان عمومی هستید و کسی با شما برخورد کرد و خواست عکسی که از او گرفته اید را حذف کنید، چند کار هست که می توانید انجام دهید. اگر آنها بخش عمده ای از عکس نیستند، مودبانه آنها را از حق خود آگاه کنید که در عکس چندان برجسته نیستند و جلب توجه نمی کنند و شما قصد دارید عکس را نگه دارید. با این حال، اگر احساس می کنید که ممکن است عصبانی شوند، همیشه بهتر است آن کاری که می خواهند را انجام دهید. باز هم تکرار می کنم، هیچ عکسی ارزش دلخوری ندارد.

اگر شخصی که به شما نزدیک شده، بخش عمده ای از کادر است، بهتر است که به خواسته های آنها احترام بگذارید و عکس را حذف کنید».


این سوژه به وضوح قابل شناسایی است.

به نظر من پاراگراف بالا، گفته نویسنده در مورد حق عکاسی در مکان عمومی، در کشور ما ایران اصلا صدق نمی کند. چراکه شما گاهی در یک محیط عمومی در حال عکاسی هستید (هر ژانری)، و جهت دوربین شما ممکن است ناخواسته سمت شخصی گرفته شود، باعث ناراحتی شوید و از درجه ۰ تا ۱۰۰ برای شما دردسر ایجاد شود.

از این رو پیشنهاد من این است اگر در ایران عکاسی می کنید یا کشوری با حساسیت های فرهنگی مشابه (برخی از عکاسان خیابانی توصیه می کنند همه جا!) چه مجوز دارید چه نه بهتر است پیش از عکاسی از افراد آن ها را مطلع سازید و رضایت آن ها را جلب نمایید. به قول اوون، هیچ عکسی ارزش دلخوری را ندارد. لطفا اگر شما هم تجربه ای در این زمینه دارید، در بخش نظرات به اشتراک بگذارید. اگر هم در سفر خارج از ایران قصد عکاسی خیابانی دارید نکات «آموزش عکاسی پرتره خیابانی حین سفر» می توانند به شما کمک کنند.

*خلاصه

عکاسی خیابانی باید سرگرم کننده باشد. سعی نکنید در ابتدا خیلی درگیر تجهیزات و تنظیمات شوید و فقط از کار خود لذت ببرید. اگر پیوسته تمرین کنید، توانایی استفاده از فرصت هایی که از مقابل شما می گذرند، برایتان به یک عادت تبدیل خواهد شد.

نویسنده: اوون واکل (Owen Vachell)

منبع:lenzak.com