5 نکته عکاسی برای ایجاد یک مقاله تصویری تاثیرگذار

می خواهید داستان های پرمعنی با عکس های خود بگویید؟ این کاری است که یک مقاله تصویری (Photo Essay) می کند: انتقال مفاهیم و روایت ها از طریق یک سری تصاویر به دقت انتخاب شده. گفتن یک داستان با عکس ها می تواند کار دشواری باشد، اما چند نکته و تکنیک ساده وجود دارد که می توانید برای ایجاد نتایج موفق و چشمگیر در مقالات تصویری خود از آنها استفاده کنید.

 

در آموزش پیش رو قصد دارم پنج نکته برای ایجاد «یک مقاله تصویری تاثیرگذار» را با شما به اشتراک بگذارم که می توانید بلافاصله آنها را در عکاسی خود به کار بگیرید. بعد از خواندن این نکات، مقالات تصویری یا داستان های تصویری بهتری نسبت به قبل ایجاد خواهید کرد!

بیایید شروع کنیم.

مقاله تصویری چیست؟

«مقاله تصویری» یا «داستان تصویری» مجموعه ای از تصاویر است که برای انتقال احساسات خاص، مفاهیم خاص، یا پیشرفت یک روند، با نظم خاصی قرار گرفته اند.

به عبارت دیگر:

مقاله تصویری درست مانند یک قطعه نوشته معمولی داستان هایی می گوید، با این تفاوت که در آن به جای کلمات از تصاویر استفاده شده است.

5 نکته عکاسی برای ایجاد یک مقاله تصویری تاثیرگذار

بسیاری از عکاسان خبری (فتوژورنالیست) سطح جهانی از جمله لورن گرینفیلد، جیمز ناختوی، و یواخیم لادفوژد، از مقالات تصویری استفاده می کنند. اما قالب مقالات تصویری منحصر به افراد حرفه ای نیست، و لزومی ندارد که مقاله های تصویری رویدادهای چشمگیر مانند جنگ ها، بلایای طبیعی، و مسائل اجتماعی را پوشش دهند. شما چه یک فرد کاملا مبتدی باشید، چه یک فرد علاقه مند که عکاسی را صرفا به عنوان سرگرمی انجام می دهید، و چه یک فرد حرفه ای، مقاله تصویری راهی عالی برای جان بخشیدن به تصاویر شما، گفتن داستان های مرتبط در مورد محیط اطراف، خانواده، دوستان، و همکارانتان است.

به توضیح بیشتری نیاز دارید؟

مطلب «داستان سرایی در عکاسی چیست» شما را با مقاله تصویری و داستان سرایی در عکاسی بیشتر آشنا می کند. همینطور در انتهای مطلب لینک چند آموزش عکاسی مرتبط و مفید را برای شما عزیزان دستچین کرده ایم.

بیایید نگاهی به پنج نکته آسان برای ارتقاء سطح مقالات تصویری شما بیاندازیم:

موضوعی پیدا کنید که به آن اهمیت می دهید

هر مقاله تصویری خوب باید با یک ایده شروع شود.

در غیر این صورت، شما بدون هدف عکس خواهید گرفت و اگرچه چنین رویکردی ممکن است در نهایت به یک سری عکس جالب منتهی شود، اما بسیار بسیار آسان تر است که با یک موضوع شروع کرده و سپس دوربین خود را بیرون آورید.

همانطور که در بالا تاکید کردم، یک مقاله تصویری می تواند در مورد هر چیزی باشد. نیازی نیست بر موضوعات مقاله تصویری «کلاسیک»، مانند جنگ و فقر تکیه کنید. در عوض می توانید بر روی موضوعات محلی که برای شما مهم هستند تمرکز کنید (به مشکلاتی فکر کنید که جامعه شما را آزار می دهند.) همچنین می توانید در مورد داستان های جالبی که ارزش گفتن دارند فکر کنید، حتی اگر یک بُعد عملگرایی نداشته باشند.

به عنوان مثال، آیا منطقه ای هست که در حال توسعه اساسی باشد؟ سعی کنید کار را از شروع تا پایان مستندسازی کنید. آیا پارک یا منطقه طبیعی خاصی وجود دارد که آن را دوست داشته باشید؟ یک سری تصویر بگیرید که زیبایی آن را انتقال دهند.

یک مورد کلیدی که باید به یاد داشته باشید:

مقالات تصویری زمانی قدرتمندتر می شوند که شما به عنوان عکاس، به سوژه اهمیت دهید. چه تصمیم بگیرید یک چیز مهم و عمومی مانند یک بحران زیست محیطی را مستندسازی کنید، و چه بخواهید چیزی کوچک و صمیمی، مانند اولین ماه تولد یک نوزاد در خانواده را ثبت کنید، مطمئن شوید بر روی موضوعی تمرکز کنید که برای شما مهم باشد.

در غیر این صورت، مقاله را با سختی به پایان خواهید رساند و حتی اگر آن را با موفقیت کامل کنید، احتمالا بینندگان متوجه عدم شور و اشتیاق شما می شوند.

تحقیق کنید

بهترین مقالات تصویری شامل کار واقعی هستند. فقط در اطراف نچرخید و با بیخیالی عکس بگیرید؛ در عوض، سعی کنید سوژه خود را درک کنید.

به این ترتیب، می توانید یک سری عکس اصیل تر ثبت کنید.

به عنوان مثال، اگر اولین ماه تولد یک نوزاد را ثبت می کنید، با خانواده وقت بگذارید. کشف کنید که والدین چه کسانی هستند، از چه فرهنگی هستند، و فلسفه فرزندپروری آنها چیست.

اگر روند یک نمایش درام مدرسه ای را پوشش می دهید، با معلمان، بازیگران، و دستیاران صحنه صحبت کنید؛ علاقه کلی دانش آموزان را بررسی کنید؛ دریابید که مدرسه چگونه بودجه نمایش را تامین می کند و هزینه ها را پایین نگه می دارد.

اگر از یک جشن تولد عکس می گیرید، تم جشن، تزئیناتی که قصد دارند استفاده کنند، و چیزهایی که کودک متولد امیدوار است به عنوان هدیه دریافت کند را بررسی کنید.

اگر به موضوع خود علاقه مند باشید، تحقیق کردن باید برای شما آسان شود. شما باید از یادگیری پیشینه و گذشته آن لذت ببرید.

و سپس، وقتی زمان عکاسی واقعی فرا رسید، درک بسیار بهتری از موضوع خواهید داشت. بازیکنان اصلی داستان، ایده های اصلی، و مکان های اصلی را خواهید شناخت. قادر خواهید بود بر آنچه مهم است تمرکز کرده و حواس پرتی های پر زرق و برق را نادیده بگیرید.منطقی است؟

زاویه مناسب را پیدا کنید

هنگامی که تحقیقات را انجام دادید، زیر و بم موضوع خود را خواهید شناخت.

در این مرحله باید از خودتان بپرسید:

داستان واقعی و اصیلی که می خواهید بگویید چیست؟

هر داستانی زوایا و پرسپکتیوهای مختلف زیادی دارد. و تلاش برای به اشتراک گذاشتن داستان از تمام زوایا، تضمین کننده شکست است.

در عوض، یک زاویه واحد را انتخاب کرده و بر روی آن تمرکز کنید. اگر یک موضوع محلی را ثبت می کنید، آیا باید بر نحوه اثرگذاری آن بر روی کودکان تمرکز کنید؟ حوزه فیزیکی؟ اقتصاد؟ اگر اولین ماه تولد یک نوزاد را ثبت می کنید، آیا باید بر تعامل بین نوزاد و والدین تمرکز کنید؟ رشد نوزاد؟ احساسات نوزاد؟

همانطور که در طول تحقیقات خود متوجه خواهید شد، حتی داستان هایی که به نظر می رسد کاملا یک طرفه هستند، پرسپکتیوهای (زوایای) پنهانی زیادی برای به تصویر کشیدن دارند.

بنابراین در مورد داستان خود به دقت فکر کنید. به طور کلی، توصیه می کنم از زاویه ای که بیشتر درباره آن مشتاق هستید به آن بپردازید (نکته قبلی را مد نظر قرار دهید!)، اما همیشه می توانید پرسپکتیوهای مختلف را بررسی کنید.

احساسات را منتقل کنید

لزومی ندارد که تمام مقالات تصویری احساسات را منتقل کنند. اما قوی ترین مقالات این کار را می کنند.

از این گذشته، در مورد داستان هایی فکر کنید که می دانید و دوست دارید. کتاب ها، فیلم ها، و سریال های مورد علاقه تان. آیا آنها در یک سطح احساسی بر شما تاثیر می گذارند؟

اشتباه برداشت نکنید: هر مقاله تصویری لزوما نباید حاوی یک داستان عاطفی و پراحساس باشد. شما همیشه می توانید بر انتقال احساسات دیگر تمرکز کنید: خشم، شادی، ترس، آسیب، هیجان.

(البته، اگر داستان شما عاطفی و پراحساس است، اشکالی ندارد – فقط خودتان را مجبور به گفتن چنین داستانی نکنید!)

چگونه باید احساسات را منتقل کنید؟ هیچ راه مشخصی ندارد، اما می توانید عکس هایی از صحنه های پرمعنی داشته باشید – تعاملات انسانی معمولا در اینجا خوب عمل می کنند! – یا می توانید احساسات را در چهره سوژه های عکاسی خود نشان دهید. واقعا، بهترین راه برای انتقال احساسات از طریق عکس هایتان این است که خودتان آن عواطف را حس کنید؛ آنها خودشان چنان در کار شما نفوذ می کنند که یک نتیجه منحصر به فرد به دست خواهید آورد.

برای عکس های خود برنامه ریزی کنید

هنگامی که تحقیقات خود را انجام دادید و زاویه و احساساتی که می خواهید انتقال دهید را مشخص کردید، توصیه می کنم بنشینید، یک خودکار و کاغذ بردارید، و مقاله تصویری خود را برنامه ریزی کنید.

آیا باید هر عکس را به طور گسترده تجسم کنید؟ آیا باید در محل عکاسی قدم بزنید، و ترکیب بندی های ممکن را تصور کنید؟

صادقانه بگویم، این بستگی به خود شما دارد، و به این که دوست دارید چطور کار کنید. من توصیه می کنم که مبتدیان با ایجاد یک «لیست عکس» برای مقاله شروع کنند. در اینجا، شما باید سوژه اصلی، هدف روایی تصویر، به علاوه هر گونه یادداشت در مورد نورپردازی یا ترکیب بندی را توصیف کنید. هنگامی که باتجربه تر شدید، می توانید در برنامه ریزی خود آزادانه تر عمل کنید، هرچند من هنوز هم توصیه می کنم حداقل در مورد عکس های مختلفی که می خواهید بگیرید، فکر کنید.

می توانید با برنامه ریزی ۱۰ عکس شروع کنید. هر یک از آنها باید بر یک مفهوم یا احساس متفاوت تاکید کند، اما مطمئن شوید که یک موضوع ثابت را در تمام ترکیب بندی ها حفظ کنید؛ از این گذشته، هدف نهایی ایجاد یک مجموعه قدرتمند از تصاویری است که یک داستان می گویند.

یک نکته نهایی:

اگرچه شما باید کاملا به برنامه خود پایبند باشید، حداقل در ابتدا، اما پتانسیل خودانگیختگی را نادیده نگیرید. اگر یک عکس بالقوه می بینید، آن را بگیرید! می توانید بعدا ارزیابی کنید که آیا ارزش اضافه کردن به مقاله شما را دارد یا نه.

سخن آخر

اکنون که این مطلب را به پایان رساندید، همه چیز را درباره مقالات تصویری، و – امیدوارم! – این که چطور یک مقاله تصویری زیبا برای خودتان ایجاد کنید، می دانید.

فقط به خاطر داشته باشید: داستان سرایی به تمرین نیاز دارد، اما نیازی نیست که شما یک نویسنده فوق العاده باشید تا بتوانید یک مقاله تصویری قدرتمند ایجاد کنید. تنها چیزی که نیاز دارید کمی تکنیک عکاسی، کمی خلاقیت، و یک قلب بزرگ است.

هنگامی که شروع به گفتن داستان با عکس های خود کردید، مجموعه نمونه کارهای شما دیگر هیچ وقت مثل سابق نخواهد بود!

منبع:lenzak.com

نویسنده: کریستینا دیکسون (Christina N Dickson)

میانگین امتیازات ۵ از ۵